AĞLADIM

Selviye nazar olur, kırılır dediler.
İnanmadım...
Omuz verdim kırılan dallara,
umudum altında kalsa da
durduramadım devrilen çınarları;
çalıları kıskandım, ağladım.

Yıldırımlarla gökler yarılır dediler.
İnanmadım...
Damla damla serilip yollara,
süzülüp toprağa dalsa da
gördüm buhar olup giden yağmurları;
doluları kıskandım, ağladım.

An deminde Kabe'ye varılır dediler.
İnanmadım...
Çivi çivi vurulup nallara
gönlüm bir küheylan olsa da
fehmedemedim andaki asırları;
delileri kıskandım, ağladım.

Uzatılan ele el verilir dediler.
İnanmadım...
Batmışken kuyudaki millere,
tacir halatını salsa da
aklımdan taştı, kaldırmadım sırları;
velileri kıskandım, ağladım.

Yeni doğan, toprağa sarılır dediler.
İnanmadım...
Çakılıp kalmışım bu ellere;
baht betona mahkûm kılsa da
düşleyip toprak bağırlı şehirleri;
ölüleri kıskandım, ağladım.

Ahmet Yaman